دعا، پیوند معنوی میان انسان و پروردگار است، و کدام فضیلت از این برتر و کدام نعمت از این بالاتر که پروردگار آسمان‌ها و زمین به بنده‌ی ناچیز خود اجازه فرمود، بلکه دعوت کرد تا با او سخن گفته و مناجات کند؛ و از او آنچه را نیاز دارد درخواست نماید.
صحیفه سجادیه، کتابی است که لفظش از کلام پروردگار فروتر، و از آنچه آفریده به آن لب بگشاید برتر است؛ به خاطر اوج بلاغت تعبیر و گوارایی بیان و برجستگی توضیح و برتری توصیف؛ و چرا چنین نباشد، درحالی که تار آن انوار وحی و نبوت است و پود آن پرتوهای علوم امامت؛ حقاً دعاهای کسی است که خدای متعال او را سرور عبادت پیشه‌گان و زینت‌بخش اولیا خوانده است.